Money Agenda

Blog

Zamlı bir yılda aylık bütçe nasıl kurulur

Fiyatlar sürekli değişirken geçen ayın rakamlarıyla bütçe kurmak işe yaramaz. Sabitleri değişkenlerden ayırıp bütçeyi kendi verinizin ortalamasına bağlayın.

26 Eylül 2026 · güncellendi 16 Ekim 2026

Klasik bütçe tavsiyesi şudur: geçen ay ne harcadığına bak, bu aya ona göre limit koy. Fiyatların sık değiştiği bir yılda bu yöntem her ay sizi yanıltır — limiti aşarsınız, suçlu hissedersiniz, sonra bütçe tutmayı bırakırsınız.

Sorun disiplinde değil, yöntemde.

Kısa cevap

Üç şey yapın:

  1. Sabitleri değişkenlerden ayırın. Sabitler bütçe değil takvim kalemidir.
  2. Değişkenlerde tek bir ayı değil, 90 günlük günlük ortalamayı kullanın. Tek ay bayram, tatil ya da tek seferlik bir alışverişle bozulur.
  3. Genel enflasyon oranını bütçeye uygulamayın. Kendi verinizin ortalaması zaten sizin enflasyonunuzu ölçüyor.

Sabit ve değişkeni ayırın

İlk adım, giderleri değişme davranışına göre ikiye ayırmak:

Sabitler — kira, aidat, kredi taksiti, sigorta, abonelikler. Tutarları belli ve genellikle yılda bir değişir. Bunlar bütçe kalemi değil, takvim kalemidir: ne zaman çıkacağını bilirsiniz.

Değişkenler — market, ulaşım, yeme-içme, giyim. Bunlar hem miktar hem fiyat olarak oynar. Bütçe asıl burada kurulur.

Zam etkisi bu ikisinde farklı işler: sabitlerde basamaklıdır (bir gün birden %30 artar ve öyle kalır), değişkenlerde sürekli sızar.

Ay sonu nereye varacak

Geçen ayın tek başına bir anlamı yok. Sağlam bir ay sonu tahmini üç parçadan oluşur:

gerçekleşen gider + planlanan (taksit, kredi, abonelik) + kalan gün × son 90 günün günlük ortalaması

Üç parçanın her biri farklı bir soruya cevap veriyor:

ParçaNe anlatıyor
GerçekleşenBu ay şimdiye kadar ne harcadım
PlanlananAyın kalanında kesin çıkacak olan
TahminKalan günlerde muhtemelen çıkacak olan

Money Agenda’nın ay sonu tahmini tam olarak bu formülü kullanıyor ve formülü ekranda açıkça yazıyor — çünkü nereden geldiğini söyleyemeyen bir tahmin güvenilmez.

Kritik ayrıntı: günlük ortalama hesaplanırken düzenli ödemeler dışlanıyor. Taksit, kredi ve abonelik kayıtları “planlanan” tarafta zaten sayıldığı için, ortalamaya da girerlerse iki kez sayılır ve tahmin şişer. Kendi hesabınızı elle yapıyorsanız aynı şeye dikkat etmeniz gerekir: ortalamaya sadece değişken harcamalar girmeli.

90 gün, hem mevsimsel dalgalanmayı yumuşatacak kadar uzun hem de fiyat artışını takip edecek kadar kısa bir pencere.

Bütçeyi yüzdeyle değil, gerçekle güncelleyin

“Enflasyon %40, bütçeyi %40 artırayım” demek çekici ama yanlış. Genel enflasyon sizin sepetinizle aynı oranda artmaz: market sepetiniz farklı, ulaşım alışkanlığınız farklı.

Doğrusu, bütçeyi kendi verinizin yürüyen ortalamasına bağlamak. Her ay başında geçmiş 90 günün ortalamasına bakıp limiti ona göre düzeltmek, kendi enflasyonunuzu ölçmek demektir — açıklanan oranı değil.

Bunun ön koşulu veri. Ortalamanın anlamlı olması için harcamaların düzenli kaydedilmesi gerekiyor; bunun sürdürülebilir bir alışkanlığa nasıl dönüştüğünü gelir gider takibi yazısında ele aldık.

Sabitleri yılda bir gözden geçirin

Sabitler sessizce birikir. Yılda bir kez, tercihen zam döneminde, listeyi baştan aşağı okuyun:

  • Hâlâ kullanıyor muyum?
  • Daha ucuz bir alternatifi var mı?
  • Yıllık ödemeye geçersem indirim var mı? (Bir yıl kullanacağımdan emin miyim?)

Bu, değişken harcamalarda kuruş kısmaktan çok daha büyük tasarruf üretir — çünkü sabitler her ay otomatik çıkar ve kimse fark etmez.

Burada en çok kaçırılan taraf yılda bir ödenen kalemler: alan adı, hosting, kasko, lisanslar. Tipik bir listede bunlar aylık aboneliklerin üç katını tutuyor ama hiçbir ayın bütçesinde görünmüyor — hesabı abonelik yazısında, kendi listenizi abonelik maliyeti hesaplayıcısında çıkarabilirsiniz.

Zam beklentisini bütçeye yazmayın

Gelecek zammı tahmin edip bütçeye şimdiden eklemek, bugünkü kararları bozar. Bunun yerine küçük bir tampon bırakın: aylık bütçenin %5-10’u kadar, kalem belirtilmemiş bir pay. Zam geldiğinde onu emer; gelmediğinde birikime döner.

Aşıldığında ne yapmalı

Bütçe aşımı bir başarısızlık değil, bir sinyaldir. Sinyali ay sonunda değil, aşıldığı gün almak gerekir — kalan günlerde davranışı değiştirme şansı ancak o zaman olur. Ay bittikten sonra öğrenilen bir aşımın hiçbir işlevi yoktur.

Pratikte bu, eşik bildirimi demek. Money Agenda’da varsayılan eşikler %50, %80 ve %100. Bir dönemde birden fazla eşik aynı anda aşılmışsa yalnızca en yükseği bildiriliyor — arka arkaya “%50 doldu”, “%80 doldu” mesajları almak, bildirimleri kapatmanın en kısa yolu olurdu; o zaman %100 uyarısı da görülmezdi. Bildirimler sayfasında eşiklerin nasıl değiştirildiği anlatılıyor.

En önemlisi

Bütçe harcamayı yasaklamak için değil, ay bitmeden nerede durduğunuzu görmek için vardır. Tuttuğu sürece basit kalsın; karmaşık bir bütçe iki ay sonra terk edilir.

Bütçe ve rapor sayfasında kategori bazlı limitlerin ve ay sonu tahmininin nasıl gösterildiği anlatılıyor.